Największa bitwa czołgowa wojny koreańskiej

Czołgi amerykańskie / sojusznicze:

- M26 Pershing

- M46 Patton (zmodyfikowany czołg ciężki WW2 M26)

- M4A3E8 Sherman

- M24 Chaffee Light Recon

Vs

- Północnokoreańskie czołgi T-34/85 Czołg średni (Działo główne 85 mm i mocniejszy pancerz przedni)

Czym „naprawdę była” ta bitwa… kiedy Ameryka po raz pierwszy stanęła twarzą w twarz z czołgami wyprodukowanymi przez Związek Radziecki.

- 60 utraconych czołgów alianckich
i
- 239 utraconych czołgów T-34

Oto opowieść weterana Christophera Miskimona:
„Te dwa czołgi nigdy wcześniej nie spotkały się w walce, ale mieliśmy nadzieję, że działo M-26 kal. 90 mm i gruby pancerz dorównują radzieckiemu pojazdowi”.

„Północnokoreańska Armia Ludowa (NKPA) prawie wszystko szło po jej myśli podczas pierwszych bitew wojny koreańskiej. Przeciwstawne siły południowokoreańskie i amerykańskie, słabe i nieprzygotowane, zostały zepchnięte na kurczący się obwód wokół małego portowego miasta Pusan. "

„Obwód ten był systematycznie wzmacniany, mając na celu przełamanie i kontrofensywę”.

„Jedną z jednostek wysłanych na obwód Pusan była 1. Tymczasowa Brygada Morska, jednostka utworzona ad hoc, aby szybko wprowadzić siły do walki, podczas gdy 1 Dywizja Marines zostanie odpowiednio sformowana. Brygada obejmowała niewielki oddział czołgów M-26 Pershing do wsparcia ”.

„Czołgi te zostały pospiesznie przygotowane do służby, aby zapewnić przeciwwagę dla czołgów T-34 dostarczanych przez NKPA, które do tej pory prawie bez oporu walczyły z lekkimi czołgami i bronią przeciwpancerną dostępną dla ich przeciwników”.

„Presja NKPA na Pusan osłabła wraz ze wzrostem amerykańskiej siły. W połowie sierpnia amerykanie byli gotowi odrzucić z powrotem Koreańczyków z północy.
5th Marines został przydzielony do zajęcia grzbietu Obong-Ni, znanego Marines jako „Bezimienny grzbiet”.

„Wspierały ich cztery M-26 z 1. Plutonu Kompanii A z 1. Batalionu Czołgów Morskich”.

„Pluton dowodził porucznik Granville Sweet.
4. Dywizja Piechoty NKPA przeciwstawiła się amerykańskiej piechocie morskiej z pomagającym im z kolei batalionem 109. pułku czołgów ”.

„Czołg A34 sierżanta technicznego Cecila Fullertona wystrzelił jako pierwszy, strzelając z High-Velocity-Armor-Piercing (HVAP).”

Walki dobiegły końca i Amerykanie ustawili obronę na noc. Czołgi wycofały się, aby zatankować, ale o 20:00 otrzymały kod wiadomości „Flash Purple”, wskazujący na zbliżający się atak czołgu.

„Lt. Sweet wydał swoim czołgom rozkaz naprzód, gdy tylko każdy z nich dokończy tankowanie.”

„Wybrał wąskie miejsce na drodze i umieścił trzy swoje czołgi obok siebie, więc jeśli wróg zniszczyłby jego pojazdy, ich wraki zablokowałyby drogę i zatrzymałyby natarcie wroga”.

Kiedy dym z bitwy opadł…

„Pancerz T-34 nie dorównuje amerykańskiej armacie kal. 90 mm”.

„M-26 i ich załogi stanęły na wysokości zadania, a aura niezwyciężoności T-34 została na zawsze zniszczona”.

„Przyszłe starcia tylko pokazały, że czołg amerykański, właściwie obsługiwany, był lepszy”.

Żołnierze amerykańscy przygotowują się do natarcia wzdłuż obszaru rzeki Han w Korei w swoim czołgu M-4A3E8 Sherman (pomalowanym na `` schemat tygrysa '' jako psychologiczny wysiłek podważenia chińskiego morale), podczas ofensywy rozpoczętej przez 5 pułkowy zespół bojowy przeciwko siłom chińskim w tym rejonie. 18 lutego 1951.

To historia z „Zapomnianej wojny”.

Obserwuj Christopher Miskimon on LinkedIn.com