Odkrycie wraku szkunera Margaret A. Muir w Jeziorze Michigan

Pod koniec XIX wieku wiele statków przemierzało Wielkie Jeziora, będąc świadkami burz i trudności, które często kończyły się tragicznie. Jednym z takich statków był Margaret A. Muir – trzymasztowy szkuner, który zatonął w 1893 roku. Dzięki wysiłkom zespołu archeologów podwodnych, wrak tego historycznego statku został odnaleziony w maju 2024 roku. Odkrycie to rzuca nowe światło na życie żeglarzy z tamtej epoki oraz na historię handlu na Wielkich Jeziorach.

Historia szkunera Margaret A. Muir

Margaret A. Muir był trzymasztowym szkunerem o długości 130 stóp, zbudowanym w 1872 roku przez stocznię Hanson & Scove w Manitowoc, Wisconsin. Statek został zamówiony przez kapitana Davida Muira, który wykorzystywał go głównie do transportu zboża po Wielkich Jeziorach. W trakcie swojej 21-letniej kariery Margaret A. Muir przewoził również inne towary, odwiedzając wszystkie pięć Wielkich Jezior.

29 września 1893 roku Margaret A. Muir wyruszył z Bay City w stanie Michigan do South Chicago z ładunkiem soli. Następnego dnia statek został zaskoczony przez gwałtowny sztorm, który spowodował jego zatonięcie w pobliżu Ahnapee (dzisiejsza Algoma) w Wisconsin. Załoga, składająca się z sześciu osób oraz kapitana Davida Clowa, zdołała uratować się na łodzi ratunkowej. Niestety, pies kapitana, który był bardzo ceniony przez całą załogę, zginął wraz z wrakiem. Kapitan Clow, doświadczony weteran żeglugi po Wielkich Jeziorach, był głęboko poruszony stratą swojego wiernego towarzysza.

Odkrycie wraku szkunera Margaret A. Muir nie byłoby możliwe bez wieloletnich badań i determinacji zespołu archeologów z Wisconsin Underwater Archeology Association (WUAA). Brendon Baillod, Robert Jaeck i Kevin Cullen, korzystając z zapisków historycznych oraz zaawansowanego sonaru bocznego, w maju 2024 roku natrafili na szczątki statku na głębokości około 50 stóp, zaledwie kilka mil od portu w Algoma.

Baillod przez ponad dwadzieścia lat kompilował bazę danych zaginionych statków w Wisconsin. W 2023 roku postanowił skupić swoje poszukiwania na Margaret A. Muir, zawężając obszar poszukiwań do około pięciu mil kwadratowych. Ostatecznie, dzięki zaangażowaniu całego zespołu, udało się zlokalizować wrak, który pozostawał niezauważony przez ponad sto lat, mimo iż w pobliżu przepływały setki łodzi rybackich.

Po odkryciu wraku zespół archeologów podwodnych przystąpił do jego dokładnej dokumentacji. Archeolog morska stanu Wisconsin, Tamara Thomsen, we współpracy z Zachiem Whitrockiem, stworzyli trójwymiarowy model fotogrametryczny miejsca, bazując na tysiącach zdjęć o wysokiej rozdzielczości. Model ten umożliwia wirtualną eksplorację wraku, co jest nieocenionym narzędziem dla przyszłych badań i edukacji.

Wrak nie jest w idealnym stanie – burty odpadły na zewnątrz, a pokład się zawalił. Mimo to, większość osprzętu pokładowego, w tym dwie ogromne kotwice, pompy ręczne, dziobowa winda kotwiczna i kabestan, zachowała się w relatywnie dobrym stanie.

WUAA planuje teraz współpracę z Maritime Archeology Program Wisconsin Historical Society, aby nominować to miejsce do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych. Jeśli wniosek zostanie zaakceptowany, Margaret A. Muir dołączy do szkunera Trinidad, którego wrak zespół zlokalizował w czerwcu 2023 roku.

Odkrycie wraku Margaret A. Muir ma ogromne znaczenie dla historii żeglugi na Wielkich Jeziorach oraz dla badań nad technikami budowy statków w XIX wieku. Pozwala to również lepiej zrozumieć warunki, w jakich pracowali ówcześni żeglarze, oraz wyzwania, z jakimi się mierzyli. Historia kapitana Clowa i jego załogi, a także ich tragicznej podróży, jest przypomnieniem o niebezpieczeństwach związanych z żeglugą po Wielkich Jeziorach.

Odkrycie wraku szkunera Margaret A. Muir przez zespół archeologów z Wisconsin Underwater Archeology Association to ważne wydarzenie, które przyczyni się do poszerzenia wiedzy na temat historii żeglugi na Wielkich Jeziorach. Prace dokumentacyjne i przyszłe badania nad wrakiem umożliwią jeszcze lepsze zrozumienie technik budowy statków i życia żeglarzy w XIX wieku. Wrak, który przez ponad sto lat spoczywał na dnie Jeziora Michigan, teraz może stać się ważnym elementem dziedzictwa kulturowego regionu.

Źródło: arkeonews.net, Wisconsin Underwater Archeology Association

Fot. Wisconsin Underwater Archeology Association