Najbardziej znane stanowisko archeologiczne w Wielkiej Brytanii czyli sławne Stonehenge liczy sobie ponad 5000 lat. Na pierwszy rzut oka kupa kamieni, jednak jak wiadomo od lat tworzą one przemyślaną konstrukcję. Obiekt ustawiony jest w kierunku wschodu słońca podczas przesilenia letniego i zimowego, składa się z pierścienia zewnętrznego zawierającego pionowe, ważące ok 25 ton bloki z piaskowca zwieńczone poziomymi kamieniami. Wewnątrz znajduje się mniejszy pierścień Bluestone, a także dwa układy tworzące podkowę.
Co do powstania obiektu gdy pominiemy legendy i historie o UFO, pozostaje nam wyjaśnienie naukowe, w którym otrzymujemy informację, że obiekt budowany był etapami przez ludzi z epoki neolitu i epoki brązu, korzystających z prostych narzędzi i technologii.
Od 1986 roku zabytek wraz z okolicą wpisany jest na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wymyślony przez cesarza Qin Shi Huanga w III wieku p.n.e., Wielki Mur Chiński jest zbiorem fortyfikacji pierwotnie mających zapobiec wtargnięciu barbarzyńskich koczowników. Wykonany z połączenia ziemi i kamienia, jest jednym z najbardziej ambitnych projektów budowlanych, jakie kiedykolwiek podjęła cywilizacja.
Budowa muru – w tym prawdopodobnie najbardziej znanych i najlepiej zachowanych odcinków – była kontynuowana przez dynastię Ming (1368-1644).
Zgodnie z chińskimi obliczeniami fortyfikacja ma długość 8851,8 km i składać się odpowiednio z 6259,6 km – murów wzniesionych ludzką ręką, 2232,5 km – barier naturalnych, takie jak rzeki i wzgórza i 359,7 km rowu.
UNESCO wpisało go na Listę Światowego Dziedzictwa w 1987 roku.
Stale odkrywane pamiątki po cywilizacji Majów przyciągają do Meksyku miłośników archeologii.
Najbardziej znanym obiektem starożytnych Majów jest bez wątpienia Chichén Itzá, którą możemy podziwiać na półwyspie Jukatan. Miasto założone około 600 r. n.e. funkcjonowało przez ponad 600 lat, a w szczytowym momencie liczyło ok. 50 tys. mieszkańców.
Pocztówką atrakcją miasta stała się niesamowita piramida schodkowa El Castillo będąca świątynią boga Kukulkána. Ciekawostką jest fakt, że schody piramidy rzucają cień poruszającego się węża. Zjawisko, to można zaobserwować podczas wiosennej i jesiennej równonocy.
W 1988 roku Chichén Itzá została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Kto nie zna charakterystycznej postaci egipskiego Sfinksa ? Pojawia się ona we wszystkich podręcznikach, opisywana przez setki pisarzy, na jej temat powstały niewiarygodne wręcz teorie i gdyby tylko było takie pozwolenie to nie jeden chciałby przewrócić ją aby sprawdzić co jest pod spodem :).
Tymczasem znajdujący się na płaskowyżu Gizy nad brzegiem Nilu w Egipcie Wielki Sfinks to wapienny posąg leżącej istoty z egipskiego mitu, przedstawiający ludzką głowę i ciało lwa. Uważa się, że został zbudowany za panowania faraona Chefrena na jego podobieństwo, aby strzec jego grobowca piramidy w trzecim tysiącleciu p.n.e, co oznacza, że ma około 4500 lat.
Wielki Sfinks jest największym monolitycznym posągiem na świecie i ma 72,85 m długości i 20 m wysokości. Od 1979 roku figuruje na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Być w Egipcie i nie widzieć piramid (jak i Sfinksa) to tak jakby pojechać do Zakopanego i nie iść na Krupówki. Obowiązkowy zestaw każdego all inclusiv z Polski – hotel z darmowym alkoholem i wycieczka „na piramidy”.
Wielkie Piramidy, podobnie jak Sfinks, również znajdują się na płaskowyżu Giza, na obrzeżach Kairu. Piramidy są skomplikowanymi kompleksami grobowymi zbudowanymi mniej więcej między 2550 a 2490 p.n.e przez faraonów Chufu, Chefrena i Menkaure.
W okolicy znajdują się również pozostałości mniejszych świątyń i osad.
Od 1979 roku figuruje na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Podobnie jak egipskie zabytki archeologiczne, tak i te z południa Europy robią turystyczną furorę. Przez pewien czas zapomniane, jednak od tego roku ponownie odkrywane przez Polaków wspaniałe zabytki starożytnej Grecji zaczynają zdobić profile na FB.
Najbardziej znanym pozostaje Akropol w Atenach. Olbrzymie stanowisko archeologiczne, a w sumie to aż 21 stanowisk w tym Partenon, Propyleję, Erechtejon, Teatr Dionizosa cz Świątynię Ateny Nike określa największe osiągniecie architektoniczne Złotego Wieku Grecji.
Akropol działa jako stanowisko archeologiczne od 1833 r., a w 1987 r. został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Nazywana Miastem Róż, Petra została wyrzeźbiona z rodzimego różowego piaskowca na jordańskiej pustyni, gdzie zaczęła prosperować jako stolica imperium Nabatejczyków w I wieku p.n.e. dzięki handlowi kadzidłem, mirrą i przyprawami. Miasto później stało się częścią Cesarstwa Rzymskiego i rozwijało się aż do IV wieku n.e., kiedy to znaczna część miasta została zniszczona przez duże trzęsienie ziemi.
Ruiny starożytnego miejsca zaginęły na wieki, zanim zostały ponownie odkryte przez szwajcarskiego odkrywcę Johanna Ludwiga Burckhardta w 1812 roku.
Budowa licznych cystern pozwoliła Petrze rozwijać się w skądinąd niegościnnym środowisku. Przy głównym wejściu do miasta znajduje się Skarbiec, wysoka na 148 stóp świątynia z fasadą w stylu greckim, która została wykorzystana jako scenografia w filmie z 1989 roku Indiana Jones i ostatnia krucjata. Na uwagę zasługują również grobowce królewskie wyrzeźbione w ścianie klifu.
Od 1965 roku prowadzone są w mieście intensywne prace archeologiczne.
7 lipca 2007 obiekt został ogłoszony jednym z siedmiu nowych cudów świata.
Z tym rzymskim zabytkiem sprawa ma się podobnie jak ze Sfinksem, jest znany z tego, że jest znany :). Wystąpił w niezliczonej ilości filmów i książek.
W 72 roku n.e. cesarz rzymski Wespazjan rozpoczął budowę Amfiteatru Flawiuszów, zwanego dziś Koloseum, jako miejsca rozrywki dla pokazów egzotycznych zwierząt, egzekucji jeńców, odtworzenia bitew i walk gladiatorów. Został ukończony w 80 roku n.e. za jego syna Tytusa i pozostawał w użyciu przez 500 lat.
Położone w centrum Rzymu Koloseum jest największym stojącym amfiteatrem na świecie, mierzy 188 m długości i 156 m szerokości , obwodzie 524 m, wysokości 48,5 m, z pojemną widownią, która mogła pomieścić od 45 do 50 tysięcy widzów .
W lipcu 2007 roku Koloseum stało się jednym z Siedmiu Cudów Współczesnego Świata.
Starożytne centrum Angkor było największą przedindustrialną osadą na świecie liczącą ponad milion osób. Położony w dzisiejszej Kambodży, został zbudowany przez boga-króla Surjawarmana II i służył jako stolica Imperium Khmerów od 800 do 1200 n.e.
System hydrauliczny Angkoru, który obejmował kanały, zbiorniki i zbiorniki, które zapewniały stały dopływ wody, nie miał sobie równych w żadnym innym mieście w tamtym czasie i pozwalał mu prosperować.
Nawet po opuszczeniu miasta Angkor Wat nadal funkcjonowała jako świątynia buddyjska.
W 1992 roku budynki Angkor zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Położone między czterema świętymi szczytami wśród Andów w Peru, Machu Picchu było samodzielnym miastem, które prawdopodobnie zostało zbudowane przez cesarza Inków Pachacuti około 1450 roku. Ta cytadela obejmuje setki budynków, takich jak pałace, świątynie i łaźnie, jako skomplikowany system wodociągowy.
Ze względu na swoją niedostępność, Machu Picchu nie zostało najechane przez hiszpańskich konkwistadorów podczas ich kampanii przeciwko Inkom w latach 30. XVI wieku. Jednak gdy Hiszpanie przejęli Inków, miejsce to zostało opuszczone do 1911 roku, kiedy to zostało odkryte przez archeologa z Yale Hirama Binghama.
Poszukiwania i odkrycia związane z imperium inkaskim zawsze miały w tle walkę o znalezienie ukrytego złota. Brak takich odkryć powodował grabienie stanowisko takich jak Machu Picchu z przedmiotów tak odkrywanych.
Na szczęście złoto Inków spokojnie spoczywa w jednym z polskich zamków i nie zagrażają mu już łowcy skarbów.
Copyright © Copyright 2026 Poszukiwania.pl