Tajemnicza bizantyjska złota moneta z XI wieku znaleziona w norweskich górach

Poszukiwacze skarbów we wschodniej Norwegii dokonali niezwykłego odkrycia – wyjątkowej złotej monety bizantyjskiej z XI wieku, która została przypadkowo znaleziona w górach w Vestre Slidre, w regionie Valdres. May-Tove Smiseth, archeolog okręgowy w hrabstwie Innlandet, podkreśla, że znalezisko to jest jednym z najbardziej niezwykłych w historii regionu.

Moneta, identyfikowana jako bizantyjski nomisma histamenon, została wybita około 960 r. n.e. Wizerunek Chrystusa trzymającego Biblię zdobi jedną stronę, podczas gdy druga przedstawia najprawdopodobniej dwóch cesarzy Bazylii II i Konstantyna VIII, którzy wspólnie panowali nad Bizancjum przez prawie 50 lat.

Niecodzienne jest nie tylko samo znalezisko, ale także pytanie, jak moneta trafiła do norweskich gór. Archeolodzy sugerują, że może być to część skarbów zgromadzonych przez Haralda Hardradę, który po służbie w Gwardii Varangijskiej dla cesarza bizantyjskiego w 1034 roku, zdobył ogromne bogactwa, a jego ludzie powrócili do Norwegii w 1046 roku z flotą statków załadowanych złotem.

„Nie jest nierealistyczną sugestia, że właśnie stąd pochodzi moneta. Harald Hardrada zdobył dużą władzę, wykorzystując złoto, z którym wrócił, do budowania sojuszy” – komentuje Smiseth.

Badania monet bizantyjskich w regionie nordyckim wykazały, że w Szwecji znaleziono trzy złote monety bizantyjskie, żadnej w Danii, a w Norwegii aż 15, z czego większość pochodzi z różnych znalezisk skarbowych z XIX wieku.

Svein Harald Gullbekk, profesor w Muzeum Historii Kultury w Oslo, potwierdza, że znalezisko to jest rzadkie i wyjątkowe, ponieważ datowanie i pochodzenie monety mogą być dość dokładnie ustalone.

Odkrycie to otwiera nowe pytania i tajemnice, które badacze zamierzają zgłębić w przyszłym roku, gdy warunki na miejscu zostaną dogłębnie zbadane. Z pewnością jest to kolejny cenny fragment w historii Norwegii, łączący ją z odległymi regionami i fascynującą historią Skandynawów służących w cesarskim Bizancjum.

fot. Bracia i cesarze. Od lewej: Bazyli II i Konstantyn VIII panowali dłużej niż większość cesarzy. (Zdjęcie: Martine Kaspersen, gmina hrabstwa Innlandet)

na podstawie: forskning.no